Bir zamanlar kapı önlerinde çay eşliğinde edilen sohbetler, çocukların komşu bahçelerinde oynadığı günler, “Anahtarı sana bırakıyorum, ineğe de bakarsın” diyen güven dolu cümleler… Aydın’da vatandaşlar, geçmişin sıcak komşuluk ilişkilerini özlemle anarken, bugünün apartmanlarında yalnızlık ve mesafe hâkim.

Aydın’da vatandaşlar, geçmişin sıcak komşuluk ilişkilerinin yerini sessiz apartmanlara, kapalı kapılara ve dijital iletişime bıraktığını dile getiriyor. “Eskiden hal hatır sorulur, birlikte çarşıya çıkılırdı. Şimdi kimse kimseyi tanımıyor” diyen bir yurttaş, komşuluk bağlarının çözülüşünü hüzünle anlatıyor.

ANAHTAR EMANETİNDEN GÜVENSİZLİĞE

Birçok kişi, geçmişte komşusuna ev anahtarını gönül rahatlığıyla teslim ettiğini, yoğurt pişirirken, ineğe bakarken birbirine destek olunduğunu hatırlatıyor. Bugün ise aynı apartmanda yaşayanlar birbirine selam bile vermiyor. “Dört daireli binada kimseyle konuşmuyorum” diyen bir vatandaş, yalnızlaşmanın altını çiziyor.

KOMŞULUK TELEFONA, İHTİYAÇ BANKAYA TAŞINDI

Vatandaşlar, eskiden komşudan istenen bir bardak şekerin yerini şimdi market uygulamalarının aldığını, yardımlaşmanın dijitalleştiğini belirtiyor. “İhtiyacı bankadan gideriyoruz, komşuya gitmek akla bile gelmiyor” sözleri, toplumsal dönüşümün çarpıcı bir özeti.

TOPLUMSAL GERİLİM VE KABUĞUNA ÇEKİLME

Röportajlarda sıkça dile getirilen bir diğer tema ise insanların “patlayıcı bomba gibi” olması. “Bir şey desen başına ne gelir diye düşünüyorsun” diyen vatandaşlar, toplumsal güvensizlik ve iletişim korkusunun komşuluk ilişkilerini zayıflattığını vurguluyor.

SAMİMİYETİN YERİNİ BİREYSELLİK ALDI

“Eskiden bir ekmeği bölüşürdük, şimdi herkes kendi derdinde” diyenler, bireyselleşmenin komşuluk kültürünü nasıl etkilediğini sorguluyor. Gençlerin komşularını tanımaması, apartmanlarda ortak yaşamın yok olması, mahalle kültürünün silikleştiğini gösteriyor.